«

»

Jun 10 2015

Print this Post

در دفاع از اعتصاب معلمان افغانستان

 

 

سوسیالیسم کارگری افغانستان

سوسیالیسم کارگری افغانستان

بيش از پانزده روز است كه آموزگاران در افغانستان براى رسيدن به خواست­هاى انسانى و برحق شان در بيش از نزده ولايت كشور دست به اعتصاب زده و دروازه هاى بسيارى از مكاتب بسته شده اند. اين آموزگاران براى خواستهایى چون ترفيع، کاهش ساعات و بهبود شرايط كار، توزيع زمين يا خانه به معلمان و ازدياد حقوق ماهوار شان دست به تعطيل آموزگارى  زده اند. زحمتكشان و اقشار پیشرو جامعۀ افغانستان از تمام این خواستهاى برحق معلمان پشتيبانى نموده و تحقق اين خواسته هاى حداقل را خواهان اند

 بر بنیاد گفته و ادعای سران و اراکین دولتی بيش از سه صد هزار معلم در سراسر كشور مشغول آموزش و تدريس هستند. تاريخ و تجربۀ حكومت هاى بورژوایى در افغانستان نشان ميدهد كه اين كتلۀ وسيع آموزگاران در هيچ رژيم و حاكميتى چه راستى يا چپى از هيچگونه حقوق مادى و معنوی مناسب برخوردار نبوده اند. اما با وجود اين برخورد ستمگرانه، آموزگاران جامعه در بدترين شرايط اجتماعى، امنيتى و زنده­گى فردى شان پيوسته چرخ آموزگارى را براى نسل های جوان و آيندۀ افغانستان در حركت نگهداشته اند. معلمان افغانستان بدينگونه طعم تلخ تمام حق تلفى­ها ، ستم و بى مهرى­هاى آشكار و پنهان دولت­هاى پوشالى را به تمام معنی ديده و چشيده اند. در همين ١٤ سال اخير همانند سایر اقشار و طبقات زحمتکش جامعه، آموزگاران نیز به چشم سر ديدند كه از همۀ آن ثروت هاى نجومى سرازير شده براى حاكميت هاى پوشالی و وابستۀ كرزى و غنى و عبدالله، كوچكترين سهمی نبردند. از این همه منابع مالی یی کشورهای کمک کننده که بخشاً برای بهبود وضعیت آموزش، زنده­گی و رفاه معلمان و ایجاد مؤسسات تحصیلی تخصیص یافته بود و تبلیغ می­شد، در این زمینه به مصرف نرسيده است. معلمي كه ماهانه حدود هشت هزار افغانى عايد دارد مجبور ميشود تا براى رفع نیازهای زنده­گى خود و خانواده اش در کنار شغل آموزگاری تن به كار هاى متعدد دیگری بدهد و همزمان چندین شغل داشته باشد. معلمی که دغدغۀ نان، مسکن و امنیت دارد چگونه می تواند به آسوده­گی خاطر امور تدریس و آموزش را پیش ببرد؛ موج خصوصى سازی و طبقاتى ساختن تحصیل در افغانستان و ايجاد فاصله ميان مكاتب دولتى و خصوصى، در ضمن اضرار دیگر اجتماعی هرچه بيشتر موقعيت زنده­گى رفاهى اين كتلۀ عظيم را صدمه پذير ساخته است

“ما الى رسيدن به خواست­هاى خود اعتصاب را ادامه ميدهيم” ، “ما ميخواهيم با اين اعتصاب خود بجاى درس به شاگردان به دولت غنى وعبدالله درسِ تطبيق وعده­هاى دروغين دورۀ انتخاباتى شان را در مورد بهتر ساختن زنده­گى معلمين، بدهيم” ، “اگر دولت به خواستهاى ما رسيده­گى نه نمود، دست به اعتصاب غذائي مى زنيم” این اظهارات بیانگر عزم آموزگاران اعتصابی براى به حاصل نشستن و تحقق مطالبات و مبارزۀ كنونى شان است، خواست و مطالبه یی که برحق و قابل حصول هستن

سازمان سوسياليست­هاى كارگرى افغانستان صمیمانه و بيدريغ پشتيبانى خود را از مبارزات برحق آموزگاران کشور، اعتصاب و مطالبات شان اعلام مى نمايد و همۀ زحمتكشان و نیروهای آزادی­خواه افغانستان را در حمایت و همبسته­گى از اين اعتصاب و به نتیجه رساندن مطالبات انسانی آموزگاران و معلمان فرا مي­خواند. ما عقيده داريم كه تحقق حقوق و مطالبات طبقۀ کارگر و سایر زحمتكشان در هر حاكميتى مافيايي و چپاولگر سرمايه­داری، فقط از راه و كانال مبارزات متشكل و آگاهانه ميسر است. سازمان سوسياليست­هاى كارگرى افغانستان را عقيده بر این است كه هراعتصاب و ايستاده­گى زحمتكشان، منجمله اعتصاب كنونى معلمان كشور و تحقق مطالبات آن­ تنها با عمل پيگیر و متحدانه می­تواند به پيروزى بیانجامد. اعتصاب و مبارزۀ کنونی براى بدست آوردن حقوق و مطالبات دموكراتيك معلمان نیز از این قاعده استثنا نبوده و نیست

 

زنده و پیروز باد اعتصاب آموزگاران زحمتكش افغانستان!

 

شوراى مركزى سازمان سوسياليست­هاى كارگرى افغانستان

 

9 جون 2015، 19 جوزا 1394

Permanent link to this article: http://workersocialist.org/?p=1507