«

»

Jun 26 2016

Print this Post

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست های کارگری افغانستان در حمایت از خواست های برحق کارگران معادن ذغال سنگ ولایت بغلان

سوسیالیسم کارگری افغانستان

سوسیالیسم کارگری افغانستان

در فرایند تاریخ عملکرد نظام سرمایه داری هیچ چیز واضح تر از این نیست که این سیستم برای کسب سود و پاسداری از مالکیت خصوصی ومنافع یک اقلیت مفتخوار عمل کرده است، اقلیتی که همۀ ثروت و مکنتش از قِبل استثمار و کار جمعی یک اکثریت ممکن و میسر شده است. این اکثریت به جز فروش نیروی کارش چیز دیگری برای زنده ماندن در بساط ندارد؛ این موقف برای سرمایه دار قبل از همه مدیون تصاحب ارزش اضافی کارگران و تملک وسایل تولید در پروسۀ کار مزدی است؛ قانون، لایحه، مقررات و مجموع متغیّر های حکومت بورژوازی چیزی نیست به جز توجیه این نابرابری واقعی، استثمار و کارمزدی

بورژوازی هر زمان و در هر کجا که حد اکثر سود مورد نظرش تأمین نشود، چه رسد به زیان، از گزینۀ تحمیل شرایط سخت تر، از جمله کاهش دستمزد، اخراج و بیکار سازی گستردۀ کارگران که دم و باز دم شان در گرو کار روزمرۀ شان است، استفاده برده است. از همین رو  که هر کجا که سیستم و مناسبات سرمایه داری سایه گستر شده است، ارمغانش برای آن جامعه چیزی نبوده به جز افزایش هرچه بیشتر فقر، تنگ دستی و بی حقوقی احاد کارگران. در مقابل این راهکار به شدت غیرانسانی و آزمندانۀ سرمایه، طبقۀ کارگر غیر از راهکار خیلی انسانی و ضروریِّ دست به هم دادن ، یکپارچهگی، اتحاد و سازمانیابی هر چه بیشتر در مبارزه علیه نظام بردهگی مزدی سرمایه بدیل دیگری  در اختیار  ندارد. صدها تن از کارگران معادن کرکر، دودکش و آهن درۀ ولایت بغلان 27 جوزا/ خرداد، برابر شانزدهم جون سال جاری، چنین اتحادی را عملاً در تظاهرات شان علیه رئیس عامل شرکت افغان کول، در شهر پلخمری مرکز ولایت بغلان به نمایش گذاشتند. 

رئیس عامل شرکت افغان کول به بهانۀ نبود سود بیشتر برای سکتور خصوصی در این معادن بیش از ٥٢٠ کارگر معادن ذکر شده را اخراج کرده است. این عمل ضد کارگری رئیس عامل پاسخ در خور توجهی از سوی اتحاد مجموع کارگران این معادن گرفت، که در نهایت منجر به راه پیمایی اعتراضی بزرگی شد که روز بیست هفت جوزا/ خرداد سال روان ساعت ها بزرگراه شمال – کابل بر اثر این اعتراض کارگری به روی ترافیک مسدود بود، تا اینکه رئیس عامل با وساطت والی ولایت از کارگران فرصت خواست تا به مرکز کشور رفته و امر نهایی را در زمینه با خود بیاورد. مطابق این توافق، که والی ولایت تضمین آنرا به عهده گرفته است، کارگران متحد و همدست عقب نشینی مؤقتی را به کارفرما تحمیل نمودند و تا فیصلۀ نهایی، کارگران اخراجی دوباره با حقوق و امتیازات قبلی بر سر وظایف شان برگشتند

سازمان سوسیالیست های کارگری افغانستان همان گونه یی که در تیوری و تبیین نظری خود را گرایش درون جنبش طبقۀ کارگر می داند، در عمل نیز از صفوف تا رأس در جهت اتحاد هرچه بیشتر طبقۀ کارگر گام بر می دارد. سازمان سوسیالیستهای کارگری ضمن حمایت گرم و بیدریغ از مبارزات برحق کارگران معادن، عمل رئیس عامل شرکت افغان کول و صاحبان سرمایه مبنی بر اخراج و زدن دستمزد کارگران را محکوم می کند و از تمام کارگران سراسر کشور، مشخصاً از کارگران شرکت نساجی پلخمری، فابریکۀ قند بغلان و شرکت سمنت پلخمری که جمع شدن و اتحاد شان به آسانی و سادهگی امکانپذیر و میسر است، مجدانه میخواهد که در یک صف متحد گردند و خودشان را به عنوان یک طبقۀ واحد سازمان دهند، تا با قدرت و اتحاد طبقاتی بتوانند در تمام عرصه های این جدال از منافع مستقل خود دفاع نموده و خواستها و مطالبات شان را به بورژوازی و رژیم حامی آن تحمیل نمایند. این نه اولین و نه هم آخرین اقدام بورژوازی برای زدن دستمزد و تهدید به اخراج کارگران از کار و تحمیل شرایط بدتر به آنها نیست و نخواهد بود؛ اخراج و کاهش دستمزد از جمله آن ابزار های اساسی یی است که نظام سرمایه داری در طول تاریخ از آنها برای رفع بحران استفاده برده است؛ اگر بورژوازی امروز با کارگران این معادن در این ولایت چنین رویۀ ظالمانه یی را انجام میدهد، فردا خواه ناخواه نوبت صنایع و معادن و شرکت های تولیدی دیگر در سایر ولایات خواهد رسید. سازمان سوسیالیست های کارگری افغانستان برای رفع این معضل بی وقفه قلم و قدم زده و سر راست مبارزه میکند و یگانه سلاح کار ساز و مؤثر طبقۀ کارگر در مبارزه بر ضد سرمایه و دولت و حامیان نظم موجود را همبسته گی، سازمانیابی و آگاهی طبقاتی و تحزب کارگری میداند. پس به پیش بسوی همبستهگی، سازمانیابی و تحزب طبقۀ کارگر افغانستان

پیروز باد مبارزات کارگران معادن بغلان

آزادی، برابری، حکومت کارگری 

 زنده باد سوسیالیسمِ

شورای مرکزی سازمان سوسیالیست های کارگری افغانستان

 سرطان ١٣٩٥؛ 22 جون 2016

 

 

 

Permanent link to this article: http://workersocialist.org/?p=1629